In het vliegtuig merk ik eens te meer, hoe ik de vorige vlucht verwend ben. Nu zit ik op een rij van vijf mensen, ergens middenin. Ik krijg de neiging mijn benen onder me te vouwen, want ik kan ze niet kwijt. Gelukkig maar twee uurtjes. Ik raak in gesprek met de Laotiaanse vrouw die naast mij zit. Ze werkt bij een of ander economisch departement en heeft vaak te maken met beurzen die door Nederlandse instanties aan Laotiaanse studenten toegekend worden. Ze zou graag een keer naar Nederland willen komen, maar zou niet weten hoe ze de vliegtickets zou moeten betalen. Misschien een keer in verband met haar werk? Nee, dat is alleen weggelegd voor haar baas.

Voor vertrek toch nog even een Nederlandse krant gekocht, omdat ik vermoedde dat de Duitsers deze niet voor me zou hebben klaarliggen.

Het lijkt alsof iemand met potten en pannen aan het gooien is. Het blijkt dat dit egels zijn die de afvalzak gevonden hebben. We waren vergeten deze afvalzak voor het slapen in een kuil te stoppen. De rest van de nacht slaap ik goed door. Om 7:00 uur staan we op.

Never seen